پيام‌ها و رازها : 1 . تولّى و تبرّى با دوستان و دشمنان خدا از طريق امام معصوم ( ع ) روشن مىگردد . 2 . تفاوت دشمنان با جنگ برپا كنندگان در چيست ؟ 3 . دوستى و دشمنىها را با كدام معيار مىتوان شناخت ؟ پاسخ اول : مسئله مهم و اساسى كه قبل از هر چيز بايد مورد توجه همگان واقع شود اينست كه ملاك اصلى تشخيص دوستان و دشمنان خداوند متعال را پيدا كنيم يعنى اهل ايمان در ( حُبّ و بُغْضِ ) يا در دوستى و علاقمندى و يا دشمنى و عداوتشان با هر كسى در گذشته و حال فقط خدا را مدنظر دارند چه اگر به كسى و يا كسانى محبت و علاقمندى و يا به گروهى دشمنى و عداوت داشته باشند ملاكشان خداوند است و در اين زمينه احاديث زيادى از پيشوايان معصوم ( صلوات الله عليهم ) وارد شده است كه مىفرمايند : ( الْحُبُّ فِي اللهِ و الْبُغْضُ فِي اللهِ ) دوستى و دشمنى فقط بخاطر خدا باشد و در آيات قرآن هم خيلى از اين موضوع بحث شده و در مجموع به اين نكته تصريح گرديده كه دوستان خدا را دوست بداريد و دشمنانش را دشمن بگيريد . حالا كه مسئله ( تولّى و تبرّى ) به متن اصول دين وارد شده كه هر مسلمانى بايد دوستان خدا را دوست و دشمنانش را دشمن خود بگيرد در اين صورت وضعيت ايمان هر كس با اين معيار مشخص مىگردد زيرا يك فرد مومن نمىتواند به دشمنان خدا علاقه و محبت نشان دهد و با دوستان و اولياى او دشمنى و عداوت پيدا كند چه اگر چنين باشد رابطه او با خدا قطع مىشود چونكه ايمان او از كار مىافتد و معناى درستى از آن برايش